Bana hanımellerinin topraktan bağımsızlık bildirisini verin. Ellerimde göğe dikeceğim ergen tohumlar var.
Tonörlerin ses tellerine birkaç ezgi bıraktım. Issız sokaklarda soluklanacak birkaç köşem var.
Zibilyon zihin çiğlerini içimde sindirdim. Senin fidelere evvelden verilmiş bir ab sözün var.
Şimdi tırnakların uç uca geçtiği nihaî bir düzlüğün serin soluklarındayım. Gaipten yükselen masum nidaların sevinç çığlıkları ile karışıyor yağmurun o üveysi kokusu. Nacizane ricaları ilikleniyor varoş semtlerde kebair yavruların. Uyunmamış bir sabahı kehribara dizmeden ucuz bir kahve ısmarlıyorum. Buğday buharları ciğerimden mevsimlik yer kiralamış. Hemen kendime sisli bir manzara beğeniyorum. Mavi saatleri yakıştırıyorum turunç tonlarına. Görünce öyle bir duraklıyorum. Ufukta belirlenemez üç dirhem seçiyorum sonra. İçlerinden birinde gözlerimi dinlendiriyorum.
Yavru bir nehir kaynağına doğuyor orada..
Koşuyor bir ışık uzun uzun koşuyor.
Peşinden yalıyar bırakıyor aşındırmadan
Ucunda köhne şamdanlar yanıyor ardısıra.
Cebime zeytin çekirdekleri çıkarıyor kuşlar.
Uçuyor bir melek efil efil uçuyor.
Yüreğime mekik dokuyor yıldızlar.
Yorumlar