Gİdİş

Ben artık usul usul gidiyorum

Taban tıkırtılarım kulaklarımı tırmalıyor

Ama gidiyorum

Uzaklardan bir el sanki yüzümü okşuyor

Ben gidiyorum

Görmeye, bilmeye, ermeye

Hayrete

Susmaya

Gülümsemelere

Serzenişlere

Hayata doğru

Ormana bırakılmış bir tay gibi. Yeni doğmuş sağa sola seken bir tay gibi. Simsiyah parlayan gözleri. Bir bilinmezliğe dik duruyorum. Dört nala koşturmak dileyen bazen, bazen yularını kendi çeken. Korkarak, cesaretle, kanı delilikle, yaşlılıkla, yaşanmışlıkla, körpe otlar arasında tutukluluk yapmış bir silahla, elimde çiçek ve kılıçla, dilimde şen şakrak şarkı ve ağıtlarla, yüreğimde ateş ve buzulla.

Ben artık usul usul gitmekteyim.

Kuan benimle, yanıyorum ile, abant ile, nemli gözlerle. Kendimden gelip, kendimden göçüp kendimi bulmaya. Kendimle tanışmaya.

Dağılmazsa yol, düşmezsem eğer, tutulmaya layık görülecekse, soframa katıksa, dibime nasipse, ömrüme dikenli bir gülse.

Ben gidiyorum.