Hamdü Lek
Şükrü Lek
Mülkü Lek
Ya Müstean!
Bir leylek olamadık. Oysa sultanlık yalnız kuşlara kalmamıştı. Tasavvufta sınıfta kaldık.
"Lek lek" leyemedik,
Dil hayâdan beridir.
Yüzümüze bakmasan,
Artık yeridir.
Buranın martıları yabancı dilde öter. Beyler, Türkçe'den, Arapça'dan değil, laftan anlamadık. Farkına varamadık yok oluşumuzun. Yavaş yavaş yetim kalıyorduk. Yetimin kefili Allah'tır. Her gün biraz daha şehit oluyorduk. Ve şehitleri öldüremiyordu katiller. Önce gözyaşı döküyor ve hemen sevinç sergilerine kaçıyorduk.
Sen bilmezsin, senin çocukların gül kokuludur. Gül kokusuna arz edilen Kaside-i Bürde'den bihaber kalmış müşkülpesent gözler. Ölmüşüz çoktan da, gömenimiz yoktur. Oysa zamanla kayıtlı değildi getirilen kutsal haber. Son saatten, Addan, İremden haberlerinde barizdi mutlaklık. Ve O'ndaydı mutlak haberlerin saltanatı.
"Lemm takterin bi zemânin ve hiye tuhbiruna
Anil meâdi ve an âdin ve an iremi"
Şimdi biz bu acizlikle deve kuşu başımızı yerlere sokup karartsak her yeri.
Uyan gayrı gönül, zamanla ağarır yedi iklimin tan yeri.
Gitmeyi, kalmayı bilmem ama, insanın kendisine gurbetidir zor olan. Kendinden giden insan yok olur karanlıkta. Çekip giderken geride bıraktıklarının sorumlusu olan, kendini terk ederken değil midir kendinden en çok sorumlu olan? Gittik gibi, gittiğimizden gelmek nasip edesin. Askıda kalmış gidimtraklığımızı kıyına indiresin.
Bu notlarımı, toprak içinde kalmış başımla
Eşeleyip çıkarıyorum taze yoluma
Unutursan
Uyandır bedenini ve hatırla.
Diyorlar, daha çok gençsin
Öyleysek,
Merhem ol gençlik yaralarıma
Diri fidan yetmişlik kırışıklarıma.
"Gözünden yaşlar boşalt ki, ne haramlar doldurmuştun vaktiyle..
Ve sığın tövbe gölgelerine, odur en serin hurma altı.."
Yorumlar